چه روزها كه يك به يك غروب شد نيامدي       چه اشكها كه در گلو رسوب شد نيامدي

 

خليل آتشين سخن،تبربه دوش ، بت شكن     خداي ما دوباره سنگ و چوب شد نيامدي

 

براي ما كه خسته ايم و دل شكسته ايم، نه       براي عده اي ولي چه خوب شد نيامدي

 

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام                دوباره صبح ، ظهر، نه، غروب شد نيامدی

                                                                               شعراز: مهدي جهاندار